อังกฤษสำหรับการเดินทาง: การขอความช่วยเหลือในสถานการณ์ฉุกเฉิน

ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ข้อมูลที่ชัดเจนเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าการใช้อังกฤษที่สวยงาม ให้บอกว่าเกิดอะไรขึ้น ที่ไหน และบุคคลนั้นกำลังประสบกับอะไร ใช้ประโยคสั้นๆ และซ้ำข้อมูลสำคัญ

คู่มือนี้สนับสนุนการเตรียมตัวภาษา ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ ในสถานการณ์ฉุกเฉิน ติดต่อหมายเลขฉุกเฉินในท้องถิ่นและปฏิบัติตามคำแนะนำของมืออาชีพที่มีคุณสมบัติ

การขอความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน

เริ่มต้นด้วยการบอกที่ตั้งและอธิบายถึงอันตราย:

• “We need an ambulance.”
• “A person has collapsed at the north entrance of Central Station.”
• “He is unconscious but breathing.”
• “She is having trouble breathing.”
• “There has been a road accident.”
• “Please send help. We are in room 412 at the City Hotel.”

อย่าปิดโทรศัพท์จนกว่าผู้ดำเนินการจะบอกให้คุณทำเช่นนั้น พวกเขาอาจถามหมายเลขโทรศัพท์ ที่ตั้งอย่างแม่นยำ อายุ สถานะการหายใจ และสาเหตุของการบาดเจ็บ

การอธิบายอาการ

• “I have a severe pain in my lower right side.”
• “I’ve had a fever since last night.”
• “I feel dizzy when I stand up.”
• “I’ve been vomiting for six hours.”
• “My throat feels swollen.”
• “I cut my hand on broken glass.”
• “The pain started suddenly.”

ประโยคที่เกี่ยวข้องกับเวลา เช่น “for three hours” (ระยะเวลา) และ “since Tuesday” (จุดเริ่มต้น) จะเป็นประโยชน์

ความเจ็บปวดและความรุนแรง

แพทย์อาจขอให้คุณประเมินความเจ็บปวดจาก 0 ถึง 10 คุณสามารถอธิบายได้ด้วย:

• sharp — เจ็บปวดอย่างฉับพลันหรือเหมือนมีด
• dull — เจ็บปวดที่น้อยลง แต่คงที่
• burning — ร้อนหรือเจ็บปวดเหมือนติดเชื้อ
• throbbing — เจ็บปวดที่มีลักษณะเป็นจังหวะ
• constant — เจ็บปวดที่มีอยู่ตลอดเวลา
• comes and goes — เจ็บปวดที่ปรากฏขึ้น หายไป และกลับมาอีกครั้ง

การชี้เป็นประโยชน์ แต่ควรเพิ่มคำอธิบาย: “The pain is here, and it spreads to my back.”

อาการแพ้ สภาพร่างกาย และยาที่ใช้

• “I’m allergic to penicillin.”
• “I have asthma.”
• “I take this medicine once a day.”
• “My last dose was at eight this morning.”
• “I’m not taking any other medication.”
• “Could this interact with my prescription?”
• “Is it safe to drive after taking this?”

พกยาที่มีฉลากและเก็บรายการยาที่มีชื่อสามัญ จัดเก็บขนาดยาที่ใช้ สภาพร่างกาย อาการแพ้ และผู้ติดต่อฉุกเฉิน

ที่คลินิก: การสนทนาที่เป็นจริง

แพทย์: What brings you in today?

นักท่องเที่ยว: I fell on some steps and hurt my ankle. It happened about two hours ago.

แพทย์: Can you put any weight on it?

นักท่องเที่ยว: A little, but the pain is getting worse. It’s swollen here.

แพทย์: Are you allergic to any medication?

นักท่องเที่ยว: Yes, penicillin. I don’t have any other known allergies.

แพทย์: We’ll examine the ankle and may take an X-ray.

นักท่องเที่ยว: All right. Could you also give me a report for my travel insurer?

การเข้าใจคำแนะนำ

• “How often should I take this?”
• “Should I take it with food?”
• “For how many days?”
• “What side effects should I watch for?”
• “When should I seek urgent help?”
• “Do I need a follow-up appointment?”
• “Could you write that down, please?”

ซ้ำแผนการกลับ: “So I take one tablet twice a day with food for five days—is that correct?” เทคนิคนี้ช่วยจับข้อผิดพลาด

การประกันและชำระเงิน

• “Do you accept travel insurance?”
• “Do I need to pay upfront?”
• “Could I have an itemised receipt?”
• “I need a medical report for my insurer.”
• “Could you include the diagnosis and treatment on the report?”

ติดต่อผู้ให้บริการประกันเมื่อเป็นไปได้ แต่อย่าล่าช้าในการรับการรักษาในกรณีฉุกเฉินเพื่อหารือเกี่ยวกับเอกสาร

การเตรียมตัวก่อนเดินทาง

บันทึกหมายเลขฉุกเฉินของจุดหมายปลายทาง ติดต่อผู้ให้บริการประกัน หมายเลขกรมธรรม์ ที่อยู่ของที่พัก และสรุปทางการแพทย์ที่แปลแล้ว ฝึกพูดอาการแพ้และยาที่ใช้อยู่ปัจจุบันเสียงดัง เมื่ออยู่ภายใต้ความเครียด วลีที่คุ้นเคยจะง่ายต่อการเรียกคืนมากขึ้น